Laatste twee weekjes in Bali

Hier alweer het laatste blog van mn reis, want na 4 geweldige maanden zit het er helaas weer op! Maar ik zal eerst even beginnen bij waar ik de vorige keer ben geeindigd.

In mn vorige blog waren we net aangekomen in Lovina, Bali. Hier zijn we 2 dagen geweest, omdat het er alleen maar heeft geregend. Dus veel konden we er niet doen, omdat je er bijna alleen maar aan het strand kunt liggen. Wat nou niet echt lekker is met regen. Wel hebben we op de laatste ochtend een boottocht gedaan bij zonsopkomst, en dolfijntjes gezien! Was wel heel erg leuk.

Daarna hebben we een bus genomen naar Ubud. Een klein, rustig, typisch indonesisch dorpje. Toen we hier de eerste dag aankwamen hebben we \'s middags even lekker bij het zwembad gelegen, maar al snel begon het enorm te regenen en onweren (alweer -.-!!!, leek wel alsof we toen al terug waren in Nederland). Maar dit keer was het onweer toch wat heviger, waardoor de stroom uitviel in de hele stad, dus hebben we de hele avond maar met onze zaklamp in bed gezeten, en even door het stadje gelopen met onze zaklamp. Hebben we dat ook maar weer eens meegemaakt! De volgende dag hebben we een scooter gehuurd, en zijn we rondom Ubud gereden, langs alle rijstvelden waar Ubud bekend om staat. Verder zijn we in Ubud nog naar de Buddha to Buddha fabriek geweest, en natuurlijk cadeautjes voor iedereen meegenomen. En verder vooral veel bij het zwembad gelegen en niks gedaan eigenlijk....

Daarna zijn we weer verder gereisd naar Kuta. Hier hadden we weer met anderen afgesproken, iemand die we in Laos hadden ontmoet, en twee meisjes uit Koh Phi Phi. Super gezellig dus. Dit was eigenlijk het enige wat Kuta nog enigzins leuk maakte, want verder was de stad verschrikkelijk. Heb werkelijk geen idee waarom iedereen dit als \'het paradijs\' ziet. Je kan nergens over straat lopen of je wordt overal naartoe getrokken om hun winkeltjes te bekijken. Of om surfles te krijgen. Of gewoon omdat ze aandacht willen. En ook tijdens het uitgaan is iedereen super opdringerig. Kortom, vergeleken met alle geweldige eilanden in Thailand was het helemaal niks. We misten onze mede-backpackers in plaats van rijke vakantiegangers. En de gezellige strandfeestjes in plaats van grote clubs. Jammer dat de afsluiter niet super was, maar we hebben ons alsnog wel vermaakt.

En dan is het nu helaas weer tijd om naar huis te gaan! Zonet gelijk doorgegaan van uitgaan naar het vliegveld en van Bali naar Jakarta gevlogen. Nu moet ik hier ruim 20 uur wachten en dan vlieg ik verder naar China. Hier moet ik weer 10 uur moet wachten en dan nog 11 uren vliegen naar Nederland. Kortom, beste reisschema ooit! Maar ach, nog even en dan ben ik weer lekker thuis!

Tot snel iedereen! xxx

Weekje Java

En daar is het vervolg op mn vorige blog al! Na veel vertraging kwamen Anna en ik aan in Jakarta. We hoorden van iedereen hele negatieve verhalen hierover en het schijnt erg gevaarlijk te zijn voor meisjes. Dus hebben we besloten om gelijk door te reizen naar Bogor, waar we Eline en Ingrid zouden zien! Na een busreis van 2 uur kwamen we aan in Bogor, maar die stad was 10x niks. Ik heb nog niet vaak gehad dat ik een stad echt niet leuk vond, maar het was hier heel erg arm, ontzettend vies, het regent er 300 dagen per jaar, het is een chaos van verkeer, en er zijn helemaal geen andere toeristen bijna, waardoor de lokale bevolking heel erg opdringerig is, en je constant aanspreekt. Oftewel, geen goeie eerste indruk! Maar daar zag ik wel eindelijk Eline weer na een half jaar, wat natuurlijk wel super leuk was!

De volgende dag hebben we besloten om gelijk een nachtbus te boeken voor diezelfde avond naar Yogjakarta. Wel hebben we ’s middags nog even de botanische tuin bekeken, waar Bogor bekend omstaat, maar ook dat viel erg tegen. Geen mooie bloemen etc wat je verwacht van een botanische tuin, maar alleen maar een park, zoals je die in Nederland ook genoeg hebt.

Toen was het ’s avonds tijd om verder te reizen naar Yogjakarta. In een minivan, een rit van 17 uren, op de achterbank gepropt met z’n drieën, en over een weg waar de helft uit miste, kortom niet de meest comfortabele reis die we tot nu toe gehad hebben! Maar ook dit hebben we weer overleefd, en gelukkig was Yogjakarta veel leuker dan Bogor. We zaten in een gezellig straat, met veel restaurantjes, en winkeltjes etc. Heel erg gezellig.

De volgende ochtend hebben we een scooter gehuurd, (Anna en Ingrid gingen met een minivan) en zijn we naar de Borobudur gereden, een Boeddhistische tempel. Na een rit van 2 uren kwamen we eindelijk aan. Maar de tempel viel helaas wel een beetje tegen. Het was super toeristisch, waardoor de hele tempel amper te zien was. Het nadeel was dat het allemaal lokale toeristen waren, die het maar al te leuk vonden om westerse toeristen te zien, en dus wilden ze allemaal met ons op de foto. (zie foto op facebook). Na een half uur aan één stuk door geposeerd te hebben, waren we er wel klaar mee, dus zijn we snel verder gegaan.

Op de scooter gingen we opzoek naar de Meripa vulkaan, want vanaf daar zou je een mooi uitzicht hebben op de Borobudur. Helaas hebben we de vulkaan nooit gedaan, maar het was wel een erg mooie rit door de natuur, dus zeker de moeite waard! Daarna zijn we doorgereden naar de Prambadan, een Hindoeïstische tempel. Deze was veel leuker dan en mooier dan de Borobudur. Veel minder toeristen, en veel meer te zien.

De volgende dag hebben we rustig aan gedaan, en zijn we met een bus naar het lava strand geweest, Parangtritis. We konden hier jammer genoeg niet zwemmen, omdat de golven 4m waren, en de stroming te gevaarlijk. Maar alsnog was het wel erg leuk om te zien.

Toen moesten we de volgende ochtend alweer afscheid nemen van Eline en Ingrid, want zij gingen weer terug naar Jakarta, en wij gingen door naar Bromo, een vulkaan in het oosten van Java. Eenmaal in het dorpje aangekomen bleek het er hartstikke koud te zijn, dus de volgende ochtend om 3 uur dik ingepakt de Jeep ingegaan, en naar het vieuwpoint gereden om de zonsopkomst te zien over de Bromo vulkaan. Ook hier was het weer veeeeel te toeristisch, maar het uitzicht was het waard. Het was echt super mooi! Hierna heeft de Jeep ons verder gereden naar de Bromo vulkaan, en moesten we nog 2 km lopen om de krater te zien. Wel erg vet!

De volgende dag moesten we weer om 3 uur ’s ochtends opstaan, want dit keer gingen we naar het ijen crater lake. Eerst een lange wandeltocht van een uur de berg op, maar het uitzicht was het waard! Vanaf de berg had je uitzicht op de krater van ijen, waar een super mooi helder blauw meer beneden is. En in de krater zijn allemaal mannen aan het werk, om daar de zwavel uit te hakken, en omhoog te brengen naar het berg. We zijn dus helemaal de krater in gelopen (weer zo’n drie kwartier) om de mannen aan het werk te zien. Geen idee hoe ze het daar de hele dag uithouden, want door de zwavelgassen wordt je echt bijna vergast. Het stinkt, je ogen prikken en je longen doen verschrikkelijk pijn. Dus na 10 minuutjes zijn we snel weer naar boven gelopen. Maar het was wel een super interessante en indrukwekkende tocht. Wij vonden het al zwaar om helemaal te lopen, moet je voorstellen met emmers zwavel van 20 tot 90 kg op je rug. Kortom een indrukwekkende dag.

En toen was het alweer tijd om Java te verlaten, en op de boot te stappen naar Bali, waar we vanmiddag zijn aangekomen in het dorpje Lovina. Hier eerst de komende dagen maar lekker uitrusten aan het strand na deze afgelopen drukke week!

Tot snel!

Maleisië (met martin <3)

Hier is eindelijk weer even een verslagje, dit keer vanuit Indonesië. Maar ik zal alleen even vertellen over Maleisie, omdat ik zoveel te vertellen heb, dat ik geen tijd heb om het allemaal nu te typen, en het in 1 blog te proppen.

Op vrijdag 26 april kwam ik aan vanuit Krabi in Kuala Lumpur, waar Martin 4 uurtjes later zou landen. Dus na 4 lange uren stond ik bij de arrivals hal te wachten. Maar na een uur nog steeds geen Martin te bekennen. Ik steeds maar met mn vader whatsappen waar die nou bleef, kwamen we er na 2 uur achter dat we allebei op een verschillend vliegveld waren, handig!! Dus toen heb ik een taxi genomen naar het andere vliegveld en kon ik eindelijk na 3 maand Martin weer zien! Super leuk!

Vanaf het vliegveld hebben we een taxi genomen naar het centrum en hier een hotelletje uitgezocht. Verder hebben we die dag niet veel gedaan, aangezien we veel tijd waren kwijtgeraakt door elkaar te zoeken. Maar we hebben toch nog een beetje het centrum rondom ons hotel verkend en een beetje gewinkeld.

De volgende dag hebben we een city tour gedaan. We zijn eerst naar de Batu Caves geweest. Dit is een grot, waar in het midden een Hindoeïstische tempel is. Ook waren er allemaal aapjes, die alles van mensen jatten; ze zaten ijsjes te eten, uit een flesje water te drinken of gewoon te spelen. Super schattig! Daarna zijn we doorgereden naar het Royal Palace. Toen naar het Independence statue, daarna naar Independence square en als laatste naar de KL-tower waar je zicht hebt op de hele stad. Hier waren we met zonsondergang, dus was super mooi! Al deze dingen zeggen jullie waarschijnlijk niet zoveel, dus voor meer duidelijkheid en foto’s moeten jullie maar even op facebook kijken!

Op zondag zijn we overdag naar China Town geweest, wat erg tegenviel en eigenlijk alleen maar goedkope namaakrommel was. Verder hebben we nog wel gezellig ergens wat gedronken in het centrum van Kuala Lumpur, wat echt super gezellig is. Maar toen was het ’s avonds alweer tijd om door te vliegen naar Langkawi voor een weekje zon, zee, luxe en strand.

Over Langkawi valt dan ook niet veel te vertellen, we hebben het grootste deel van de tijd doorgebracht bij het zwembad, of het strand. Voor de rest lekker gegeten, en een keer een stadje bezocht, wat niet zo bijzonder was. Er was wel een leuk haventje vlakbij het hotel, waar je gezellig en lekker kon eten.

Ook hebben we een dag een excursie gedaan, Island hopping. We gingen met een boot langs allemaal eilandjes, waar je lekker kon zwemmen, snorkelen, adelaars kon zien, en gewoon lekker relaxen dus. Een leuk dagje, waardoor we veel van het eiland hebben gezien.

Maar toen was het na 10 super leuke dagen alweer tijd voor Martin om naar huis te gaan L Dus zijn we ’s avonds terug gevlogen naar Kuala Lumpur, heb ik Martin uitgezwaaid op het vliegveld, en ben toen zelf naar een hotelletje gegaan, en ben de volgende dag naar Jakarta gevlogen.

Over Indonesie zal ik in mn volgende blog meer vertellen, omdat we in 1 week weer super veel gedaan hebben, en ik nu geen zin en tijd meer heb om dat ook nog allemaal te typen!

Dus morgen meer! Xxx

Laatste eilanden van Thailand

Sawadeeeeee

In mn vorige blog ben ik geëindigd in Phuket, waar we naar de Nederlandse snackbar zouden gaan. En dat hebben we natuurlijk ook gedaan. Volgens mij heb ik nog nooit zo van eten genoten haha! Erg blij om eindelijk weer eens Nederlandse snacks te eten!

Verder valt in Phuket eigenlijk weinig te beleven... Het is veel te toeristisch, veel gepensioeneeren of families met kinderen, en veeeeeel te veel sekstoeristen. We hebben hier dan ook heel weinig gedaan, behalve een avond op stap geweest, wat ook best wel tegenviel. Na 2 nachten zijn we daarom verder gereisd naar Koh Phi Phi. Dit was in tegenstelling tot Phuket echt fantastisch!

Toen we aankwamen met de boot, hebben we eerst een uur lang naar ons hostel gezocht, in de warmte, met onze backpack (hell). Toen we het eindelijk vonden bleek het vol te zitten, en konden we er pas de volgende nacht terecht. Dus weer op zoek naar iets anders. Dat ging gelukkig redelijk snel. Toen gingen we ergens wat eten, wat achteraf niet zo\'n slim plan was, want uiteindelijk kreeg ik die avond voedselvergiftiging en was ik de volgende 2 dagen ziek.

Ondanks dat zijn we toch naar het andere hostel gegaan, Phi Phi Backpackers, en daar de leukste mensen ontmoet. Het was echt ontzettend gezellig, dus niet zo erg om ziek te zijn. Na 2 nachten kon ik daarom ook eindelijk met de rest mee op stap, wat elke avond super gezellig was! Het is echt een van de leukste en gezelligste hostel geweest op mn hele reis, dus zeker een aanrader voor degenen die er ooit nog heengaan.

Verder hebben we eigenlijk weinig gedaan op Koh Phi Phi, vooral uitgeweest, gegeten en voor de rest bij het hostel zitten met alle mede-backpackers.

Een van de hoogtepunten in onze twee weken op Phi Phi was toch zeker het Songkran festival, oftewel het Thais nieuwjaar. Wat hier met veel water wordt gevierd, omdat het regenseizoen op deze dag begint. In Phi Phi duurde het twee dagen, maar in Bangkok duurt het langer, en in Chiang Mai zelfs 10 dagen. Maar twee dagen was meer dan genoeg voor ons. Met allemaal waterpistolen op stap, en de hele dag en nacht uitgaan is namelijk best vermoeiend! Maar echt super super leuk! Blij dat ik dat hier mocht meemaken, zo\'n gekkeboel.

Verder hebben we op phi phi nog een snorkeltour om het eiland gedaan, hierbij gingen we naar Monkey Island, de naam spreekt denk ik wel voor zich, waar je dus inderdaad aapjes kon zien. Daarna gingen we door naar de Viking Cave, een grot midden in the middle of nowhere, waar serieus mensen in wonen. Erg raar om voor te stellen, maar wel waar. Daarna gingen we nog naar allemaal baaien om te zwemmen en te snorkelen, en uiteindelijk naar Maya Bay, waar de film \'the beach\' is opgenomen, met Leonardo Di Caprio. Ik denk niet dat ik ooit in mn leven zo\'n mooi strand heb gezien. Het is echt wat je verwacht van Zuid-Thailand, prachtige witte stranden, super mooi blauw water en mooie rotsen. Ondanks dat ik al 5 weken in Zuid-Thailand ben, had ik nog nooit echt zo\'n mooi strand gezien. Voor alle foto\'s van deze dag, kijk facebook!!

Toen was het na twee weken van veel uitgaan tijd om even uit te rusten op Koh Lanta, het eiland dat totaal het tegenovergestde is van Koh Phi Phi. Het is er super, super stil, uitgestorven, en als er een feestje aangekondigd wordt, betekend dit dat er 7 mensen bij een bar staan. Maar na twee weken de chaos van phi phi was dit perfect. We zijn hier in totaal 3 nachten geweest, en hebben dan ook bijzonder weinig uitgevoerd, behalve aan het zwembad/strand gelegen, en voor het eerst in bijna 3 maand eindelijk een beetje bruin geworden. Het enige wat we hier verder hebben gedaan, is naar een animal rescue centre geweest waar ze katten en honden opvangen die mishandeld/gewond zijn. Hier hebben we vijf honden uitgelaten, en was een hele leuke ervaring. Ze waren allemaal zo schattig dat ik ze allemaal wel mee naar huis wou nemen :)

Daarna ben ik alleen verder gereisd naar Krabi, een stad waar helemaal niks te doen is, en wat ook niet aan het strand ligt. De enige reden waarom ik hier ben is omdat vanaf hier mijn vlucht naar Kuala Lumpur vertrekt, morgenochtend om 8 uur. En dan zie ik eindelijk na bijna 3 maand mn lieve vriendje weer!! Kan bijna niet wachten, en jullie hoeven dus de komende dagen ook zeker geen blog te verwachten!

Arrived in Paradise

Hii everybody :)

Eindelijk na 2 weken heb ik weer eens wifi en kan ik jullie weer even op de hoogte brengen. In mijn laatste blog was ik aangekomen in Bangkok, hier zijn we 3 dagen gebleven, en veel gewinkeld en uitgeweest op Koh San Road. Verder niet zoveel gedaan, omdat we alles al hadden bekeken toen we de eerste keer in Bangkok waren.

Toen hebben we 19 mei, na 4 uur wachten bij het busstation, de nachtbus richting het zuiden genomen. De volgende ochtend kwamen we aan in Suratthani. We waren van plan hier een paar nachten te blijven, maar het zag er verschrikkelijk vies en ongezellig uit, dus hebben we meteen de boot genomen naar Koh Phagnang. Hier hebben we een nacht in een ongezellig hostel gezeten en daarna zijn we naar het party gedeelte van het eiland gegaan en hebben we een week in een bungalow gezeten. Over deze week valt weinig interessants te vertellen, aangezien het vooral uit jungle party\'s, poolparty\'s en de fullmoon party bestond. Verder zijn we overdag naar veel verschillende stranden op het eiland geweest, en hebben we een scooter gecrashd. Gelukkig was alleen de scooter beschadigd, doordat Anna tijdens het starten tegen een muur reed. Maar dat kunnen we in ieder geval ook weer van ons to-do lijstje afstrepen!

Na de full moon party, wat het hoogtepunt is van Koh Phagnang, zijn we doorgereisd naar Koh Tao. Hier wilden we gaan duiken, maar doordat ik een infectie had aan mn voet, en 5 dagen lang antibiotica moest slikken, moesten we een paar dagen wachten. Dus een paar dagen aan het strand gelegen, wat veel te warm was aangezien ik niet kon zwemmen. Maar na 5 dagen mochten we eindelijk beginnen met duiken.

De eerste dag bestond alleen uit informatie over het duiken en kennis maken. Maar de tweede dag mochten we voor het eerst proberen te duiken in het zwembad. Eerst moesten we onszelf in de hele uitrusting zien te krijgen, wat nog een aardig werk is, aangezien er ook een luchttank van 20 kg op je rug hangt. Maar na even prutsen, konden we naar het zwembad waggelen. Hier moesten we leren door de inhalator te ademen, en allemaal dingen voor onder water, zoals je masker leegmaken als er water in komt, wat je moet doen als je inhalator uit je mond valt, of wat je moet doen als je zuurstoftank leeg is terwijl je onder water bent. Allemaal erg nuttig om te leren, maar hopelijk gebeuren die dingen niet terwijl je aan het duiken bent. Verder kregen we die dag nog wat theorie, want de volgende ochtend hadden we onze theorie toets, die ik gelukkig gehaald had met 48 van de 50 punten :)

En toen was het eindelijk tijd om in de zee te duiken. Die middag zijn we naar twee verschillende plekken op het eiland gegaan, Mango Bay en Twins, en hier hebben we twee keer ongeveer een half uur gedoken tot een diepte van 9m. Erg mooie vissen en koraal gezien, was echt super indrukwekkend!

De volgende dag stonden er weer 2 duiken op het programma, dit keer gingen we een dagtocht maken naar Sail Rock, wat een van de beste duikplaatsen schijnt te zijn van de hele Thaise golf. Hier gingen ze bijna nooit heen tijdens een \'open water course\', dus we hebben erg geluk gehad! Hier hebben we weer twee keer gedokten, dit keer ongeveer 40 minuten, en tot een diepte van 18 meter. Echt een super ervaring, hele mooie dingen zien! En wat ze zeggen klopt inderdaad, duiken werkt verslavend!

De ochtend erna hebben we uitgecheckt, snorkels gehuurd, en een taxi genomen naar Shark Bay, want we hadden nog geen haaien gezien tijdens het duiken, dus dat moest nog wel even voordat we Koh Tao weer zouden verlaten. Dus we zijn een stuk de baai in gezwommen, en hebben inderdaad een paar haaien gezien! Echt super vet. In het begin een beetje eng, maar na een tijdje alleen maar super vet.

\'s Avonds hebben we de boot genomen naar Phuket, wat de perfecte nachtboot bleek te zijn. Iedereen had z\'n eigen stapelbedje, dekentje, airco, stopcontact om je telefoon op te laden (wat ideaal is als je met een iphone reist), kortom een perfecte boot. Helaas moesten we er om \'s ochtends 5 uur af, en 3 uur lang wachten op onze bus naar Phuket, waarvoor we eerst nog extra moesten betalen omdat ze ons er anders niet heen zouden brengen. En toen hadden we uiteindelijk zelfs nog een buschauffeur die de weg niet wist, dus die het 100x moest vragen, en constant verkeerd reed. Dat was onze dag vandaag, net nog even gewinkeld, en vanavond waarschijnlijk vroeg op bed, want we zijn helemaal kapot van al het duiken en de nachtreizen. Maar zometeen eerst even naar de Hollandse snackbar, want die hebben ze hier!!! (Stiekem de reden waarom we naar Phuket wilden).

Nou hopelijk tot snel!

Een week vol avonturen!

Sawadee!

Inmiddels weer een blog vanuit Bangkok, waar we net zijn aangekomen. Maar ik zal weer even verder gaan bij een week geleden in Sihanoukville.

In Sihanoukville hebben we niet veel uitgevoerd, maar daar staat het ook om bekend. Overdag lekker luieren op het strand en de hele nacht partyen. En dat hebben we dus ook gedaan. En ter afwisseling zijn we een paar keer naar de bioscoop geweest om uit te brakken. Eigenlijk kan je het niet echt een bioscoop noemen, het waren gewoon kamers met een grote tv, maar wel echt super relaxt na een lange stapavond. Ook hebben we een dag een bootcruise gedaan, waarbij we onderweg stopten om lekker te zwemmen en om een drankje te doen natuurlijk. Oftewel we hebben echt een super week gehad in Sihanoukville en heel veel leuke en gezellige mensen ontmoet.

Maar na een week was het toch echt weer tijd om verder te gaan en deze leuke mensen achter te laten, dus woensdagavond hebben we de nachtbus genomen naar Siem Reap. Echt een ervaring op zich zo\'n nachtbus. Het is gewoon een bus met een soort bedden, echt nog nooit eerder zoiets gezien. Maar heb wel heerlijk geslapen en de volgende ochtend kwamen we vroeg aan in Siem Reap. Omdat we toch wel redelijk moe waren hebben we die dag niet zoveel gedaan. We zijn naar een krokodillenfarm geweest, een beetje gewinkeld bij alle leuke marktjes en uiteindelijk nog naar een Spa geweest, en Dr. Fish uitgeprobeerd, super grappig.

De volgende dag zijn we naar Ankor Wat geweest, hetgene waar Siem Reap bekend om staat. Het zijn heel veel oude tempels van zo\'n 800 jaar oud en één van de zeven wereld wonderen. Wel even een kijkje waard dus. Hier hebben we de hele middag rond gekeken en we zijn ook bij de tempel geweest waar Tombraider is opgenomen, erg leuk ! Aan het eind van de middag wilden we naar de tempel helemaal boven op de berg, omdat je vanaf daar erg mooi de zonsondergang kon zien. Dus zijn we helemaal omhoog gelopen en willen we de tempel beklimmen, mogen we niet naar boven omdat onze kleding \'niet gepast\' was. Terwijl dat bij alle andere tempels geen enkel probleem was, echt heel erg balen. Maar we hebben de zonsondergang vanaf een kleinere tempel bekeken wat alsnog wel leuk was. En van andere Nederlanders hoorden we dat er boven op de berg helemaal niks te zien viel. Niks gemist dus!

Die avond gingen we eten bij een straattentje, waarna we allebei super misselijk werden, en hebben we de rest van de avond op bed gelegen. Geen erg geslaagde avond...

De volgende ochtend voelden we ons iets beter, maar nog steeds niet super. Dus hebben we de hele dag een beetje in ons hostel geluierd, en series gekeken op de laptop. Heerlijk relaxt, en \'s avonds nog even naar Pub Street geweest, en gezellig een drankje gedaan.

Toen ging de volgende ochtend de wekker alweer vroeg, want er stond weer een lange rit naar Bangkok op de planning. Toen we de bus ingingen gingen we bijna dood van de stank, want in het bagagerek vervoerden ze ook garnalen vanuit Sihanoukville. Echt bijna nog nooit zo\'n stank meegemaakt, en dat is niet overdreven! Maar gelukkig zaten we maar 2 uurtjes in deze bus, want toen kregen we een aanrijding met een vrachtwagen, waarna de hele voorkant van de bus total loss was (voor foto kijk facebook). Gelukkig was iedereen ongedeerd, maar we moesten lang op een vervangende bus wachten. Toen die er eenmaal was zijn we naar de grens gegaan, waar we 3 uur (!!!) in de rij moesten staan, terwijl we al een visum hadden. En het irritantst was nog alle irritante Chineesjes die constant voordringen, over je spullen heenlopen, en je bijna lopen te knuffelen omdat ze niet kunnen wachten om door te lopen. Maar terwijl we daar stonden te wachten, viel er een grote Gekko op een van de hoofden van de Chinezen, en sprong daarna op het hoofd van een andere, die gillend wegrenden. Karma is a bitch! haha.

Daarna moesten we nog een paar uurtjes in de bus, en inmiddels zijn we nu aangekomen in ons hostel in Bangkok. En net voor het eerst in een maand weer eens een warme douche gehad, en een kamer met airco, genieten!!! We blijven hier waarschijnlijk 2 nachten, en daarna nemen we de nachttrein richting het zuiden, om daar lekker te genieten van zon, zee, strand, cocktails en feestjes!

Tot snel!

Van Zuid-Laos naar Cambodja

Suasdey!

Inmiddels een blog vanuit Cambodja! Maar ik zal beginnen waar ik de vorige keer ben geeindigd in Laos...

Na de lange busreis van 12 uren naar Pakse hebben we de volgende dag een minibusje genomen naar Si Phan Don, oftewel 4000 Islands. Toen we hier aankwamen was het super warm, 42 graden! En wij daar maar lopen met onze zware backpacks, opzoek naar een bungalow. Verschrikkelijk! Maar na een uur lopen hadden we een mooie bungalow aan het water gevonden, voor wel 3 euro! De prijzen zijn hier echt belachenlijk laag, super chill. Maar na deze tocht waren we zo moe en warm, dat we de hele middag EN avond in hetzelfde restaurantje gelegen hebben en niks hebben gedaan.

De volgende dag waren we nog steeds erg moe, na een lange, slapeloze nacht. Want zelfs \'s nachts was het nog 36 graden, en zonder airco is dat echt niet te doen. Maar goed, we wilden toch genieten van deze mooie 4000 islands, dus hebben we de hele middag aan het strand gelegen en gezwommen. En ook \'s avonds hebben we niet veel boeiends gedaan.

Maar de dag erna hadden we een vol programma. We hebben kayaks gehuurd en zijn eerst naar een kleine waterval in de buurt gekayakt. Hier hebben we even gezwommen en daarna gingen we verder kayakken naar een gebied waar veel zoetwaterdolfijnen zitten. Hier hebben we zo\'n 10 dolfijnen gespot, super vet! Maar ze zijn erg schuw, dus je ziet ze alleen even zo nu en dan boven komen om te ademen. Maar toch een hele speciale ervaring. Hierna hebben we geluncht bij een lokale stam in the middle of nowhere, en daarna gingen we verder kayakken naar de grootste waterval van heel Azie. Was wel erg mooi om te zien, maar niet heel speciaal. Daarna gingen we tijdens de zonsondergang terug kayakken naar onze bungalow, wat wel weer echt super mooi was! De zonsondergangen hier zijn echt super, voor foto\'s kijk maar op mn facebook!

De volgende ochtend vertrokken we om 8 uur richting de Cambodjaanse grens, hier moesten we 2 uren wachten voor ons Visum, en daarna moesten we nog zo\'n 13 uren in de bus zitten richting Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Een verschrikkelijke helse busrit, maar uiteindelijk waren we om 11 uur \'s avonds in ons hostel. Waar we de engste verhalen hoorden over Phnom Penh \'s nachts, dat iedereen beroofd wordt, met veel geweld etc. Dus hebben we besloten om maar 1 dag te blijven. We zijn naar de S-21 gevangenis geweest, waar Cambodjanen gevangen zaten van 1975 tot 1979 omdat er een Communistische overheerser was (Rode Khmer onder leiding van Pol Pot). Dit was echt super indrukwekkend en triest. Daarna zijn we naar \'The killing fields\' gegaan, de plek waar de gevangenen geexecuteerd werden. In totaal 20.000 Cambodjanen. (In heel Cambodja werd in deze periode 3 van de 8 miljoen inwoners vermoord). Bij the killing fields kreeg je een audiorecorder mee, en overal werd verteld wat er gebeurd was, echt super indrukwekkend. Word je wel even stil van. Daarna zijn we nog even de stad in geweest, bij het royal palace gekeken, en toen weer terug naar ons hostel en heel vroeg in slaap gevallen.

En toen was het ALWEER tijd voor een busrit, dit keer naar het zuiden Sihanoukville, een toeristich stadje aan het strand. Hier gingen we op zoek naar een hostel, en kwamen we uit bij Utopia, omdat dit ons werd aangeraden. We hadden al onze twijfels, want het was een dorm met zo\'n 30 personen, en de matrassen lagen letterlijk allemaal tegen elkaar aan, dus je lag tussen twee onbekenden, jongens en meisjes door elkaar. Maar iedereen zei dat het geweldig was, dus hebben we het geboekt. Maar later ontmoetten we wat andere mensen, die in een ander hostel sliepen, waar je wel normale eigen ruimte had. Dus laat in de avond moesten we terug naar ons hostel, maar toen we daar aankwamen zijn we snel weer naar het andere hostel gegaan, en hebben we stiekem in hun kamer geslapen omdat daar nog lege bedden waren. In Utopia waren namelijk alle lichten aan midden in de nacht, iedereen was aan het feesten (ook in de slaapkamers), de straathonden renden over de bedden, en er schenen bedbugs te zitten (ik weet het Nederlandse woord niet). Vanochtend hebben we dus snel uitgecheckt, en ingecheckt voor de komende nacht in het betere hostel, waar we vannacht geslapen hebben zonder ooit betaald te hebben. Maar goed, weer een ervaring rijker! Alles kan hier in Cambodja.

Maar terwijl jullie allemaal lekker in jullie bedje liggen, gaan wij nu lekker chillen op het strand.

Tot snel!

Partyen in Noord Laos

Sabaidee!

Na twee ontzettend drukke en leuke weken heb ik eindelijk weer even tijd om jullie op de hoogte te brengen.

Vanuit het gezellige stadje Luang Prabang zijn we met de bus naar Vang Vieng gegaan. Een reis van ruim 6 uur, dwars door de bergen heen, met als resultaat dat iedereen op et laatst kotsmisselijk was, maar hee we hebben het weer overleefd.
De eerste dag in Vang Vieng hebben we niet veel uitgevoerd, lang uitgeslapen, in de restaurantjes de hele dag een beetje 'friends' gekeken, en even gezwommen in de Mekong rivier.
De volgende dag gingen we tuben, hétgene waar Vang Vieng bekend om staat. In een rubberen band gingen we 5 uren lang door de Mekong dobberen. Tot vorig jaar waren overal barretjes, lianen, ziplines, kortom een groot feest. Maar helaas is dat nu allemaal verboden omdat er te veel doden bij vielen (70 per jaar!!). Maar ondanks dat alles dicht was, was het een hele gezellige dag met veel mede-backpackers.

Op dag 3 zijn we naar de Blue Lagoon geweest, een meertje waar je kon zwemmen, met een grote grot erbij. Samen met andere backpackers hebben we hier de hele dag doorgebracht, zeer gezellig!

De dag erna besloten we samen met een Canadese en een Engelse jongen scooters te huren, en hiermee rond te scheuren door het platte land van Laos. Super leuk! Tot ik zo eigenwijs was en dacht dat ik dat ook wel kon, niet dus... Haha 1x en nooit meer, kon de scooter namelijk nog geen 100 meter overeind houden, maar ach het was een leuke ervaring!
Die avond was er een \'jungle party\'. Een feest midden in de jungle, met kampvuurtjes, muziek en veel gezellige mensen. Absoluut een top avond gehad! We waren van plan om de volgende dag te vertrekken naar Vientiane, de hoofdstad van Laos, maar door weinig slaap en veel drank hebben we besloten om dit een dag uit te stellen.

Dus de volgende ochtend zijn we wel naar Vientiane gegaan, een stad waar ik niet veel over zal vertellen omdat er simpelweg niks te doen is en er niks te vertellen valt. Dus de volgende dag zijn we snel weer verder gegaan naar de Khong Lo caves, de langste grotten van heel Azië. De bustocht zou 4 uur duren (wat uiteindelijk 8,5 werd, en we tussendoor stukken moesten lopen), maar uiteindelijk kwamen we aan in de middle of nowhere. De volgende ochtend zijn we naar de grotten geweest. In een bootje gingen we er door heen, wat ongeveer 3 uur duurde in totaal, maar was echt super vet! Pikdonker, overal vleermuizen en helemaal geen andere toeristen te zijn, was echt super. Gelukkig hebben we de spinnen van 15 cm niet gezien, want die schijnen daar heel veel te zitten. Na de grot hebben we de rest van de dag op het strandje geluierd bij de ingang van de grot, topdag!

En dan ben ik alweer aangekomen bij vandaag, vanochtend hebben we om 7 uur de bus genomen naar Pakse, een verschrikkelijke rit van 12 uren, maar ach dat hoort bij het backpacken. We blijven alleen vannacht hier slapen in Pakse, want het is maar een klein dorpje, en morgenochtend reizen we verder naar 4000 Islands (helemaal in et zuiden van Laos). Ik hoop dat ik snel betere wifi heb en ook weer eens foto\'s kan plaatsen! Maar in ieder geval leuk dat jullie nog steeds m\'n blog lezen, en ik breng jullie snel weer op de hoogte!!